Herkesin Unuttuğu Hikaye - Tahir Altuntaş (2025)
Geçmişle hesaplaşma ve aile bağlarının çözülmemiş düğümlerini işleyen bu sinopsis, bireyin içsel çatışmalarını sade ama etkili bir şekilde aktarıyor. Yarım kalan bir hikaye metaforu üzerinden hem yaratıcı süreci hem de duygusal bir yüzleşmeyi birleştirerek güçlü bir dramatik yapı kurmakta. Karakterin iç yolculuğu ile aile içi rollerin değişimi arasındaki geçişi vurgulaması ve sinematografik olarak derinlikli anlatımlara açık bir potansiyel taşıması nedeniyle film geliştirme ödülüne değer görülmüştür.
Bizim Evimiz - Begüm Aksoy (2025)
Alışılmış hasta–bakıcı dinamiğini tersine çeviren kurgusuyla, merak duygusunu anında tetikleyen özgün bir fikir ortaya koyuyor. Gerçeklik ve rol yapma arasındaki çizgiyi bulanıklaştıran bu anlatı, hem etik hem de psikolojik sorular doğurarak izleyiciyi aktif düşünmeye teşvik ediyor. Absürd ve dramatik tonları harmanlama potansiyeli ve sinemasal yorumlara açık ve yenilikçi bir yapı sunması ile film geliştirme ödülüne değer görülmüştür.
Under The Debris - Derya Satır (2025)
Film, trajediyle kurulan bağı alışılmışın dışında ele alıyor; doğrudan mağdurları değil, dışarıdan ama zaten mağdur edilmiş gözlemcileri merkeze alarak etkileyici bir anlatı sunuyor. Tek bir noktayı hedef göstermek yerine konuyu evrenselleştiriyor ve izleyiciyi kendi konumunu sorgulamaya davet ediyor. Sunumu, bakış açısı ve anlatım diliyle özgün ve güçlü bir yapım oluşu nedeniyle ödüle değer görülmüştür.
Dinlenmeyenler - Burkay Doğan (2025)
Film, temalarını ve mesajını anlamlı bir bütünlüğe ulaştıran etkileyici finaliyle öne çıkıyor. Söze, bir türküye yaslanan bu güçlü kapanış, filmin başından sonuna dek sürdürülen tutarlı ve dikkatli görsel anlatımla derinleşiyor. Deneysel anlatım arayışları içinde özellikle ses kuşağı ile görsel imgeler arasında kurulan yaratıcı ilişkilerle dikkat çekiyor. Metaforik bağlar ve sembolik geçişler, anlatıya güçlü bir katman kazandırıyor. Film bu nedenlerle ödüle değer görülmüştür.
In Memoriam / Islanders - Matleena Jänis (2025)
Sinemanın anlatım olanaklarını özgün biçimlerde kullanarak çağdaş sanatın çeşitli ifade yöntemlerini ustalıkla harmanlıyor. Aktüel çekimler, buluntu görüntüler ve animasyonlar dengeli bir kurgu içinde bütünleşirken; özenli ses tasarımı ve etkileyici müzik kullanımıyla izleyicide güçlü bir duyusal deneyim yaratıyor. Film bu nedenlerle en iyi film ödülüne değer görülmüştür.
Venüs’e Açılan Pencere - Zeliha Karakoca (2025)
Toplumsal cinsiyet kalıplarını sorgulayan ve Türkiye’nin en önemli meselelerinden biri olan cinsiyet eşitsizliğini merkezine alan bir belgesel. Biçimsel anlamda cesur arayışlara giren yapım, sözlü röportajların son derece etkili bir kurguyla bir araya getirildiği deneysel bir yaklaşım sunuyor. Özgün anlatım dili, ses katmanlarıyla görsel dünya arasında kurduğu uyum sayesinde izleyicide derin bir etki bırakıyor. Film bu nedenlerle jüri özel ödülüne değer görülmüştür.
Pay Day - Päivi Hirsiaho (2025)
Yaratıcı anlatımı, görsel dili kullanmasındaki zenginlik, derdini sanatçının bakış açısından kendine ait bir dünya yaratması ve kedi metaforu üzerinden çarpıcı bir kapitalist eleştiri sunması açısından en iyi film ödülüne değer görülmüştür.
Çek Elini! - Niyazi Özyurt (2025)
Filistin’de devam eden savaş suçunu bir çocuğun bakış açısından görünür kılması, sade ama vurucu bir anlatımı seçerek başarılı teknik kullanımı ile dikkat çekmiş olup, jüri özel ödülüne değer görülmüştür.
Morî - Yakup Tekintangaç (2025)
İyi yönetilmiş oyunculuğu, anlatı bütünlüğü ve dramatik derinliğiyle anlatısını ustalıkla örerken, sembolik diliyle güçlü bir etki yaratan; yokluğun ancak yoklukla hissedilebileceğini sezdiren anlatımıyla izleyicide derin bir yankı bırakan Mori, "En İyi Kurmaca Film" ödülüne değer görülmüştür.
Sinek Gibi - Hazal Beril Çam (2025)
Absürd anlatımı, güçlü karakterizasyonu, zekice işlenmiş alegorisi, fantastik öğeleriyle özgün bir atmosfer yaratması ve doğal diyaloglarıyla sağladığı akıcı anlatımıyla Sinek Gibi filmi, Jüri Özel Ödülü'ne değer görülmüştür.
Toprağın Duası - Zülfü Gül (2025)
Yönetmen ele aldığı konuyu, üretim sürecinin tüm aşamalarını ve yaşanan
zorlukları gözler önüne sererek ve ürünün kullanım planlarına geçişteki sürekliliği
sağlayarak anlatmaktadır. Bunu yaparken çekim açısı, doğal ışığın başarılı kullanımı,
kadraja hakimiyeti, anlatıcının doğallığı ve duygularını aktarmadaki başarısı ile öne çıkmış ve ödüle değer görülmüştür.
Sevim ile Kiraz - Asena Yıldırım Konya (2025)
Kadının özgürleşme ve zincirlerini kırma hareketine, bir hikayesi olan kadınlara basit, yalın ancak alışılmadık bir bakış açısı getirmesi ve metaforik anlatım dili nedeniyle ödüle değer görülmüştür.
